กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 153 ความอ่อนโยนของเสิ่นจิ้งซู
ตอนนี้ถึงตาฉันปลอบคุณบ้างแล้ว
ประโยคเดียวทำเอาเฉิงเยี่ยนถึงกับขอบตารื้นแดง
เสิ่นจิ้งซูดีแสนดีจริงๆ เฉิงเยี่ยนคิดในใจว่า บางทีคงเพราะเขาผ่านความยากลำบากมามากพอ ถึงได้เกิดเรื่องบังเอิญให้ได้มารู้จักกับเสิ่นจิ้งซู
แถมยังได้มาคบกันอีก
เฉิงเยี่ยนยิ้มพลางเอ่ย "คุณภรรยา คิดถึงจังครับ"
"ฉันก็คิดถึงคุณค่ะ"
เสิ่นจิ้งซูยิ้มหวานละมุน
ทันใดนั้น เสียงของซูเยวี่ยก็ดังแว่วมาจากในโทรศัพท์
"อ๊าก! พวกแกสองคนจะเลี่ยนกันเกินไปแล้วนะ!"