กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 147 เฉิงเยี่ยน: ได้ไงกันล่ะ!
เฉิงเยี่ยนคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าแค่โรงแรมแห่งหนึ่งจะมีลูกเล่นซับซ้อนขนาดนี้
พริบตานั้นเขาก็มุดเข้าไปในอ้อมอกของเสิ่นจิ้งซูเพื่อซบอกนุ่มๆ ทันที
เสิ่นจิ้งซูดันเขาออกด้วยความระอาพลางเอ็ดว่า "จะชมฉันก็ชมไปสิ อย่ามามุดมั่วซั่วสิยะ"
เฉิงเยี่ยนบ่นอุบ
"มุดแค่นี้ไม่พังหรอกน่า"
วันนี้ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเสิ่นจิ้งซูอารมณ์ดีหรือเปล่า เธอถึงได้ยอมต่อมุกสองแง่สองง่ามแบบนี้เป็นครั้งแรก
"ถ้ามุดจนพังแล้วลูกจะกินอะไรล่ะ"
พอเฉิงเยี่ยนได้ยินแบบนั้นก็ชักสีหน้าไม่ยอมทันที
"ได้ไงกันล่ะ เมียตัวเองแท้ๆ ผมยังไม่เคยได้กินเลย แล้วจะยอมให้ลูกมาชิมรสก่อนได้ยังไง!?"