0145 บทที่ 145 ถล่มบ่อปลา

บทที่ 145 ถล่มบ่อปลา?

หลังจากพักเหนื่อยกันครู่หนึ่ง

เฉิงเยี่ยนเหลือบมองเวลาแล้วเอ่ยเสนอขึ้นมา "กว่าพวกเราจะไปถึงอำเภอวั่งซานที่คุณครูซูอยู่ยังต้องเดินทางอีกตั้งประมาณสองชั่วโมงครึ่ง สู้หาอะไรกินที่นี่ก่อนดีกว่า"

"ก็ดีเหมือนกัน"

เสิ่นจิ้งซูพยักหน้า

ตอนนี้ห้าโมงครึ่งเข้าไปแล้ว ได้เวลากินมื้อเย็นพอดี

เฉิงเยี่ยนจึงจูงมือเสิ่นจิ้งซูเดินเข้าไปในศูนย์อาหารของจุดพักรถแห่งนี้

พวกร้านอย่างเคเอฟซีตามสถานีแบบนี้ถือว่าค่อนข้างคุ้มทีเดียว เพราะร้านแฟรนไชส์พวกนี้ตั้งราคามาตรฐานเดียวกันทั่วประเทศ ไม่มีการบวกราคาเพิ่มเพียงเพราะตั้งอยู่ในจุดพักรถบนทางด่วน

ส่วนร้านอื่นๆ ก็มีแต่อาหารจานด่วน ซาลาเปา แล้วก็ข้าวต้ม

เสิ่นจิ้งซูกวาดสายตามองรอบๆ