0094 บทที่ 94 ไร้สารเคมี เหม็นธรรมชาติ

บทที่ 94 ไร้สารเคมี เหม็นธรรมชาติ

เฉิงเยี่ยนมองกะละมังใบเล็กที่วางอยู่หน้ารถขายอาหารเป็ดเหลืองน้อยของตัวเอง

พลางคิดในใจว่าไอ้เจ้านี่มันเหม็นขนาดนั้นเลยเหรอ

คนบนลานกว้างไปจนถึง รปภ. ตรงหน้าประตูสนามกีฬาถึงได้กลิ่นกันหมด

ถ้างั้นต้องเอาออกไหม

เปล่าเลย

เฉิงเยี่ยนนึกเสียดายที่ไม่ได้วางเพิ่มอีกสักสองสามชิ้นต่างหาก

ไม่นานนัก ก็มีคนตามหากลิ่นจนเจอแผงของเขา

"เชี่ย พี่ชาย นายขายอะไรเนี่ย รถก็ดูใหม่อยู่หรอก แต่ข้างในไม่ได้ล้างมาชาติเศษแล้วใช่ไหมเนี่ย เหม็นชิบเป๋งเลย"

"การแก้ปัญหาความปลอดภัยด้านอาหารนี่มันรอช้าไม่ได้จริงๆ!"