0092 บทที่ 92 รสชาติเป็นยังไงบ้าง อ้วก——

บทที่ 92 รสชาติเป็นยังไงบ้าง อ้วก——

ข้างนอกมีฝนตกปรอยๆ

หลายคนที่ชอบวันฝนตก เจอฝนแค่นี้ก็คงไม่คิดจะใส่เสื้อกันฝนหรือกางร่มกันแล้ว

สายฝนช่วยคลายความร้อนให้เมืองเจียงเฉิง ลมเย็นๆ พัดผ่านพาให้รู้สึกสดชื่นปลอดโปร่ง อากาศเองก็บริสุทธิ์เป็นพิเศษ

"ถือให้ผมหน่อยครับ"

เฉิงเยี่ยนยื่นร่มให้เสิ่นจิ้งซู

พอเสิ่นจิ้งซูรับร่มมา เธอก็เอียงร่มไปทางเฉิงเยี่ยนเล็กน้อย มองดูเฉิงเยี่ยนเปิดผ้าพลาสติกออก แล้วค่อยๆ แกะวัสดุปิดผนึกที่พันไว้ทีละรอบออก จนกระทั่งสุดท้าย

"อ้วก——"

เสิ่นจิ้งซูรู้สึกพะอืดพะอมขึ้นมาอย่างกะทันหัน เธอโก่งตัวงอลงไปทันที มือข้างหนึ่งยื่นไปเกาะแผ่นหลังของเฉิงเยี่ยนไว้