กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 68 เสิ่นจิ้งซูมาส่งข้าว
ฝูงชนกลุ่มใหญ่เดินเฉียดผ่านข้างกายอู๋ชิงยวี่ไป
พวกเขาสะบัดแขนเสื้อ พลางส่งเสียงเอะอะว่าจะซื้อของกินของเถ้าแก่เป็ดเหลืองน้อย
ไม่มีใครหยุดยืนตรงหน้าอู๋ชิงยวี่เลยแม้แต่นิดเดียว
อู๋ชิงยวี่ถึงกับยืนเก้อทำตัวไม่ถูกไปทั้งร่าง
เมื่อกี้ตะโกนจัดระเบียบเสียงดังแค่ไหน ตอนนี้ก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจแค่นั้น แถมยังดูหลงตัวเองสุดๆ อีกต่างหาก
ในวินาทีนี้อู๋ชิงยวี่รู้สึกว่าตัวเองช่างมั่งคั่งเหลือเกิน
ไม่เพียงแต่อายุน้อยร้อยลานบิน แต่นิ้วเท้ายังจิกพื้นจนขุดสร้างคอนโดสามห้องนอนได้ตั้งหลายห้อง
"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!"
อู๋ชิงยวี่กัดฟันกรอด