กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 67 เป็นฉันเองที่มโนไปเอง...
เดิมทีคิดว่าอู๋ชิงยวี่จะพูดปฏิเสธตามมารยาทสักสองสามคำ
นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเหลือบมองไดฟูกุครีมสดรสมัทฉะในมือของเขาแล้วพยักหน้า
"เอาสิ งั้นก็ขอบคุณน้า~"
เสี่ยวหวัง : ...
ทั้งสองคนหาม้านั่งยาวตัวหนึ่งแล้วนั่งลง
เสี่ยวหวังวางกองข้าวของของเขาไว้ตรงกลาง แล้วแกะกล่องไดฟูกุครีมสดที่อู๋ชิงยวี่หมายปองกล่องนั้น
"กล่องนี้มีแค่สองชิ้น ตกลงกันแล้วนะ คุณชิ้นหนึ่ง ผมชิ้นหนึ่ง ห้ามกินเกินนะ"
"วางลงเถอะน่า วางลงเถอะ"
อู๋ชิงยวี่กะพริบตาอย่างทะเล้น