0038 บทที่ 38 ซาลาเปาเหรอ ปั้นไม่ไหวแม้แต่นิดเดียว

บทที่ 38 ซาลาเปาเหรอ ปั้นไม่ไหวแม้แต่นิดเดียว

เมื่อส่งทุกคนกลับไปแล้ว

เฉิงเยี่ยนนอนแผ่ลงบนเตียง ถนอมช่วงเวลาพักผ่อนที่หามาได้อย่างยากลำบากนี้

หลังงีบหลับตอนกลางวันไปเรียบๆ ง่ายๆ หนึ่งชั่วโมง เขาก็ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ทางป้าหลี่ได้นำเครื่องเคียงวัตถุดิบที่เตรียมเสร็จแล้วมาส่งให้ ส่วนเรื่องปั้นซาลาเปานั้น เฉิงเยี่ยนบอกเลยว่า ปั้นมาทั้งเช้าแล้ว ตกเย็นไม่อยากปั้นอีกจริงๆ

สี่โมงเย็น ตอนที่เฉิงเยี่ยนตามจ้าวฮุ่ยมาถึงประตูทิศตะวันตกของมหาวิทยาลัยเจียงซือ

เมื่อเห็นนักศึกษาลากกระเป๋าเดินทางกันเป็นแถว ถึงได้นึกขึ้นมาได้

ที่แท้ก็ถึงวันหยุดยาวห้าวันช่วงวันแรงงาน 1 พฤษภาคมแล้วนี่เอง...

คนที่เข้าคิวอยู่พอเห็นเขา ก็พากันหัวเราะเย้าแหย่

“เถ้าแก่เป็ดเหลืองน้อย วันนี้ทำไมไม่ขายซาลาเปาแล้วล่ะครับ!”