0037 บทที่ 37 แค่ยิ้ม...ก็ยังจะคุมอีกเหรอ

บทที่ 37 แค่ยิ้ม...ก็ยังจะคุมอีกเหรอ?

ในลานบ้านหลังเล็ก

เสียงหัวเราะดังแว่วมาเป็นระลอก

แม้แต่เสิ่นจิ้งซูก็ยังพลอยได้รับอิทธิพลจากบรรยากาศอันแสนสุขนี้ไปด้วย จนอดที่จะยิ้มตามไม่ได้

เฉิงเยี่ยนมองดูคนรอบโต๊ะอาหารทีละคน รู้สึกว่าตั้งแต่เล็กจนโตเขาไม่เคยได้สัมผัสบรรยากาศแบบนี้มาก่อนเลย ทุกคนมานั่งเบียดเสียดกินข้าวร่วมโต๊ะเดียวกัน พูดคุยเรื่องสัพเพเหระ และคุยกันถึงอนาคตอย่างออกรส

ในใจจึงรู้สึกตื้นตันปนเจ็บแปลบขึ้นมาเล็กน้อย

ซูเยวี่ยเสนอว่าอยากดื่มเบียร์สักหน่อย เฉิงเยี่ยนจึงเปิดตู้เย็นทันที ปกติก่อนนอนเขาชอบดื่มแอลกอฮอล์นิดๆ หน่อยๆ อยู่แล้ว ในตู้เย็นเลยมีคราฟต์เบียร์แช่ไว้ตลอด

ช่วงแรกเขาก็ดื่มแบบกระป๋องทั่วไป แต่ตอนนี้มีเงินแล้วไม่ใช่เหรอ เลยอัปเกรดความหรูหรามาดื่มคราฟต์เบียร์ไท่ซานแทน

แม้แต่ป้าหลี่ก็ยังขอร่วมวงดื่มด้วยสักแก้ว