กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นักอ่านคลั่งนิยาย
บทที่ 17 ขอแจ้งความ ผมสงสัยว่าเขาใส่สารอะไรลงไปในมาม่าผัด!
พอลองดูก็พบว่าเป็นข้อความที่พวกนักศึกษาจากห้องที่เธอสอนส่งมาให้
ข้อความในกลุ่มเด้งรัวไม่หยุด จนแอดมินต้องกดปิดรับการส่งข้อความทั้งกลุ่ม
ซูเยวี่ยทั้งขำทั้งพูดไม่ออก
แค่แผงขายมาม่าผัดร้านเดียว ถึงขั้นแตกแขนงกลายเป็นธุรกิจรับหิ้วขึ้นมาได้ ต้องยอมรับเลยว่าโคตรสุดยอด
ขายของแผงลอยได้ถึงระดับนี้ เถ้าแก่เป็ดเหลืองน้อยคงเป็นรายแรกในวงการแล้วล่ะ
เธอแคปภาพประกาศของกลุ่มแล้วส่งให้เพื่อนสนิท
[ซูเยวี่ย: จิ้งซู ถ้าให้ฉันพูดนะ เธอทุ่มเงินจ้างเถ้าแก่เป็ดเหลืองน้อยไปทำมาม่าผัดที่ร้านเธอโดยเฉพาะเลยดีกว่า]
[ซูเยวี่ย: รูปภาพ]
[ซูเยวี่ย: เธอดูสิ แถวมหาวิทยาลัยเรามีคนรับหิ้วแล้วเนี่ย ฉันว่าอีกไม่นานคงมีตั๋วผีโผล่มาแน่]