0016 บทที่ 16 เดี๋ยวสิ แค่มาม่าผัด ทำไมถึงมีธุรกิจรับหิ้วงอกออกมาได้เนี่ย!

บทที่ 16 เดี๋ยวสิ แค่มาม่าผัด ทำไมถึงมีธุรกิจรับหิ้วงอกออกมาได้เนี่ย!

เจ้าของแผงมาม่าผัดร้านใหม่นี้เดิมทีขายโรตีผัดกับหมี่ผัด ในมุมมองของเขา ระดับฝีมือที่ต้องใช้ทำมาม่าผัดยังเทียบไม่ได้กับแผงเดิมของเขาเสียด้วยซ้ำ

ก็แค่วัยรุ่นสมัยนี้ชอบกินอาหารขยะกันเป็นธรรมดา พากันเห่อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปวันๆ

ไอ้ของพรรค์นี้มันจะอร่อยสักแค่ไหนเชียว

แต่หาเงินนี่นา! ไม่น่าอายหรอก ในเมื่อพวกเธอชอบกินมาม่าผัด ฉันก็ผัดมาม่าสิ

ก้อนบะหมี่แบบยกลังราคาไม่กี่หยวน ผักกวางตุ้งจากตลาดเช้าสดใหม่ ไส้กรอกหมูเป็นยี่ห้อโนเนม ปลอกสีแดงแป๊ดไม่มีตัวหนังสือสักตัว

นายขายสิบสามใช่ไหม งั้นฉันขายสิบหยวน

มาม่าผัดราคาสิบหยวน ตัดค่าแรงออกไป ต้นทุนก็แค่หยวนกว่าๆ เท่านั้น