ตอนที่ 0140

⬢⬢⬢

ตอนที่ 140 การเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงอันวุ่นวาย

“ได้” อวิ๋นเซียวลดศีรษะลงมองนาง ในดวงตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน “ขอเพียงเป็นสิ่งที่เจ้าทำ ข้าล้วนชอบทั้งสิ้น”

การสนทนาเรื่อยเปื่อยไร้จุดหมาย เนื้อหาจุกจิกและธรรมดาสามัญ ทว่ากลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งชีวิตและความอบอุ่นที่ต่างฝ่ายต่างมีส่วนร่วม อวิ๋นเซียวไม่เอ่ยถึงเรื่องการค้าและความวุ่นวายอีก เพียงตั้งใจฟังนางเอ่ยเล่าเรื่องราวในชีวิตประจำวันเหล่านั้นด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานเป็นครั้งคราว ราวกับว่าขอเพียงคนในอ้อมกอดเป็นนาง การได้ฟังนางพูดคุยเรื่องปากท้องเหล่านี้ก็เป็นความสุขที่สูงสุดอย่างหนึ่งแล้ว