กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 139 สัญญาใจ
อวิ๋นเซียวมองรอยคล้ำจาง ๆ ใต้ดวงตาของนาง สุดท้ายความสงสารก็มีมากกว่าความตัดพ้อ เขาถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ พลิกมือกลับมากุมมือนางแล้วดึงร่างบางเข้าสู่อ้อมกอดอย่างแผ่วเบา น้ำเสียงอ่อนลงแต่ยังคงแฝงความน้อยเนื้อต่ำใจ “ยุ่งจนไม่มีเวลาแม้แต่จะมองข้าสักแวบหรือ? แม้แต่เวลาเขียนจดหมายตอบกลับเกินสามบรรทัดก็ยังเจียดให้ไม่ได้? หว่านหว่า เจ้าทราบหรือไม่ว่าสองเดือนมานี้ ข้าได้ยินเรื่องที่เจ้ากำลังยุ่งอยู่ หรือแม้แต่รสชาติขนมที่เจ้าเพิ่งคิดค้นขึ้นใหม่ ก็ล้วนได้ยินมาจากปากของซูเอ๋อร์ทั้งสิ้น”