ตอนที่ 0023

⬢⬢⬢

ตอนที่ 23 ลูกค้ารายใหญ่มาเยือน

ทั้งในลานบ้าน ห้องเก็บฟืน แม้กระทั่งมุมห้องโถงกลางล้วนถูกกองจนเต็มแน่น หลังจากคนในครอบครัวรวมถึงท่านอาลูกพี่ลูกน้องทั้งสี่ช่วยกันทำงานอย่างไม่หยุดพัก มันเทศห้าพันจินก็กลายเป็นวุ้นเส้นสีขาวสะอาดแห้งสนิทหนึ่งพันจิน

วุ้นเส้นเหล่านี้ถูกมัดอย่างประณีตเป็นมัดเล็กมัดละหนึ่งจิน กองสุมอยู่ในห้องเก็บของที่ถูกเคลียร์พื้นที่ไว้จนดูราวกับภูเขาขนาดย่อม

ทว่าวุ้นเส้นที่กองอยู่เต็มห้องกลับไม่ได้ทำให้หญิงชราหลินดีใจได้นานนัก กลับกลายเป็นเรื่องกังวลใจของนางแทน

ทุกวันก่อนฟ้าสาง นางจะเข้าไปในห้องเก็บของ ยื่นมือไปสัมผัสความแห้งชื้นของวุ้นเส้น แล้วนับจำนวนมัดที่วางเรียงไว้ คิ้วของนางไม่เคยคลายออกเลย

“ตาเฒ่า เจ้าว่าวุ้นเส้นหนึ่งพันจินนี้ เมื่อไหร่ถึงจะขายหมดกันนะ”

บนโต๊ะอาหาร หญิงชราหลินเขี่ยโจ๊กธัญพืชในชาม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความวิตกกังวล “ค่ารับซื้อมันเทศใช้ไปสิบตำลึงเงิน ค่าจ้างคนงานช่วงนี้ก็จ่ายไปอีกกว่าหนึ่งตำลึง บวกกับค่าเนื้อและค่าเครื่องปรุง เงินที่ขายผลไม้เชื่อมแห้งและวุ้นเส้นรสเปรี้ยวเผ็ดไปเมื่อก่อนหน้านี้ กำลังจะหมดลงแล้ว”