เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 22 โรงงานหัตถกรรมครอบครัวขนาดเล็กเริ่มดำเนินงาน
ทั้งสี่คนเข็นรถลากกลับถึงบ้านก็เป็นเวลาหนึ่งเค่อหลังยามโหย่วแล้ว หลินหว่านหว่านเหนื่อยจนหมดแรง นางหาเก้าอี้ตัวหนึ่งแล้วนั่งลงทันที ร่างกายเล็ก ๆ ของนางไม่มีแรงเหลือพอที่จะทำงานอื่นอีกแล้ว
ผู้เฒ่าหลินและหญิงชราหลินเห็นคนขายของกลับมาแล้ว เมื่อเห็นสภาพที่เหนื่อยล้าของหลานสาวจึงรีบเข้าไปช่วยขนของลง
หญิงชราหลินเห็นขาหมู ตับหมู และปอดหมูในตะกร้าสะพายหลังจึงถามด้วยความสงสัยว่า “พวกเจ้าซื้อของพวกนี้มาทำไม ขาหมูมีแต่กระดูกไม่อร่อยหรอก ตับกับปอดหมูก็เหม็นคาวจะตายไป ไม่ได้บอกให้พวกเจ้าซื้อเนื้อมาทานเยอะ ๆ หรือไง”
“ท่านย่า ข้าเตรียมจะเอาขาหมูไปตุ๋นถั่วเหลือง มันบำรุงดีมากเลยเจ้าค่ะ ตับหมูเอามาทำลูกชิ้นลวก ส่วนปอดหมูน่ะ เถ้าแก่ร้านขายเนื้อบอกว่าแถมมาให้ งั้นก็เอามาผัดทานกันเถิด” หลินหว่านหว่านลุกขึ้นจากเก้าอี้ รับเนื้อจากมือหญิงชราหลินเตรียมจะเดินไปที่ห้องครัว