เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 486 วันสิ้นโลกมาเยือน ความเสื่อมทั้งห้าแห่งเทวะ
โม่บดดับพิภพหมุนช้า ๆ บดบังฟ้าดินจนมืดมิดในพริบตา ไอพลังแห่งมรรคาแผ่ซ่านลงมา กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างนับหมื่นสายพวยพุ่งว่อนไปทั่ว
อักขระมรรคาแน่นขนัดส่องแสงเจิดจ้า กฎเกณฑ์หมื่นเต๋าไหลเวียน รอยประทับแห่งเต๋าพลิ้วไหวราวกับระลอกคลื่น ซัดสาดไปทุกทิศทาง ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก
“ครืนๆๆ...”
โม่บดอันน่าสะพรึงกลัวใบนี้ ไม่ว่าเคลื่อนผ่านไปที่ใด สายธารดาราก็แหลกสลาย ห้วงมิติทลายลง กาลเวลาถูกบดขยี้ ทุกสิ่งสูญสิ้นไม่เหลือหลอ
“สมบัติสูงสุดโกลาหล โม่บดดับพิภพ พอปรากฏขึ้นมาเมื่อไร ก็คือมหันตภัยทำลายล้างฟ้าดินเมื่อนั้น”
หลิงเซียวสีหน้าย่ำแย่ สองมือในแขนเสื้อกำแน่น แสดงให้เห็นถึงความหวั่นไหวในใจ
เมื่ออยู่ในมือของชายผมขาว โม่บดดับพิภพกลับยิ่งปล่อยพลังที่น่ากลัวเกินต้านทาน นี่คือศัสตราวุธมารดับพิภพที่ถือกำเนิดมาเพื่อการทำลายล้างโดยแท้จริง