เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 140 คลังเสบียง
เมื่อจ้าวกังกล่าววางแผนจบ ก็มีชายร่างผอมสูงคนหนึ่งเดินออกมาจากกลุ่มคน
เขาสวมชุดลายพรางที่ซักจนสีซีดจาง สะพายหน้าไม้ดัดแปลงไว้ที่ไหล่ และเหน็บกริชทหารไว้ที่เอว
บนใบหน้ามีรอยแผลเป็นจาง ๆ ลากยาวจากกระดูกคิ้วไปจนถึงโหนกแก้ม ดูดุดันไม่น้อย
“ผู้กองจ้าว ผมขอสมัครเข้าร่วมกลุ่มของคุณเจียงและคุณลุงหลี่ครับ” ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ สายตากวาดมองเจียงอิ่งเยว่และหลี่เจี้ยนจวิน
“ผมชื่อเสิ่นอี้ รับภารกิจมาแบบฉายเดี่ยว การเฝ้าตำแหน่งสำคัญอย่างประตูหลัง มีคนเพิ่มอีกสักคนย่อมปลอดภัยกว่า”
จ้าวกังมองสำรวจเขาขึ้นลง ชื่อของเสิ่นอี้นั้นเขาพอจะมีภาพจำอยู่บ้าง เป็นนักลุยเดี่ยวที่มีชื่อเสียงในเขตปลอดภัย
ฝีมือไม่เลว หลายครั้งก่อนหน้านี้ที่ออกไปทำภารกิจค้นหาก็สามารถเอาตัวรอดกลับมาได้ครบสามสิบสอง แถมยังนำเสบียงกลับมาได้ไม่น้อย