เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 139 ไม่ได้แปลว่าฉันจะปล่อยไป
ทันทีที่คำว่า "ไม่เอาความ" ของจ้าวกังหลุดออกมา นิ้วมือที่กำกริชของเจียงอิ่งเยว่ก็กระชับแน่น ความเย็นจากด้ามมีดโลหะซึมผ่านซอกนิ้วเข้าไปถึงฝ่ามือ แต่มันไม่อาจกดทับความเย็นชาที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ในดวงตาของเธอได้
เธอก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ปลายกริชชี้ลงพื้น ทอดเงาเป็นรูปร่างภายใต้ลำแสงไฟฉาย
"หัวหน้าจ้าวไม่เอาความ ไม่ได้แปลว่าฉันจะไม่เอาความ" อากาศรอบข้างแข็งค้างไปในทันที
มือของเจ้าหน้าที่รักษาความสงบที่กำลังเฝ้ายามชะงักไป ลำแสงไฟฉายพุ่งตรงมาที่ใบหน้าของเจียงอิ่งเยว่พร้อมกัน
สีหน้าของเธอไม่มีความผ่อนคลายแม้แต่น้อย เส้นกรามตึงเปรี๊ยะ สายตาเหมือนผิวน้ำแข็งในฤดูหนาว เย็นเยียบจนไม่มีใครกล้าสบตา
เสียงสะอื้นของหลินเวยเวยหยุดลง เธอหดตัวอย่างหวาดกลัวไปด้านหลังของหลินเฉียงที่เพิ่งเบียดเข้ามา
"เจียงอิ่งเยว่ เธอหมายความว่ายังไง?" คิ้วของจ้าวกังขมวดเป็นปม น้ำเสียงเจือความไม่สบอารมณ์