เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 125 รับภารกิจ
“ปัง” เสียงทึบดังขึ้น ร่างของหวังเฉียงถูกเหวี่ยงจนพลิกคว่ำอย่างแรง เขาร่วงลงกระแทกพื้นดินที่ผสมปนเปไปด้วยเถ้าภูเขาไฟและโคลนตมจนกระเด็นเป็นคราบสกปรกสีเทาดำ
เปลือกบางที่เกิดจากการทับถมของเถ้าภูเขาไฟแตกกระจาย เม็ดทรายละเอียดสีดำฟุ้งขึ้นตามแรงสั่นสะเทือน ก่อนจะค่อย ๆ ร่วงหล่นลงบนร่างที่ดูไม่จืดของเขาอีกครั้ง
ความเจ็บปวดจากการที่แผ่นหลังกระแทกกับพื้นอย่างจังทำให้เขารู้สึกหน้ามืดตามัว ปากส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด มันฝรั่งในมือกระเด็นหลุดออกไป กลิ้งเข้าไปในพุ่มไม้ข้างทางที่เต็มไปด้วยเถ้าสีดำจนผิวของมันถูกเคลือบไปด้วยคราบสกปรกในทันที
อากาศโดยรอบอบอวลไปด้วยกลิ่นกำมะถันที่ไม่อาจจางหาย ผสมปนเปกับกลิ่นคาวของดิน ยิ่งทำให้เสียงร้องนั้นดูโหยหวนยิ่งขึ้น
“แกกล้าลงมือเหรอ?”
หวังเฉียงพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้น ร่างกายซีกหนึ่งชาหนึบ บนใบหน้าที่เปรอะเปื้อนเถ้าภูเขาไฟ รอยยิ้มประจบสอพลอหายไปสิ้น เหลือเพียงความอาฆาตและดุร้าย