เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 124 ท่าทุ่มข้ามไหล่
เจียงอิ่งเยว่ส่ายหน้าทันที น้ำเสียงไม่มีความอ่อนลงแม้แต่น้อย: "ไสหัวไป"
คำเดียวสั้น ๆ เย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง ไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติม และไม่มีช่องว่างให้ต่อรองแม้แต่นิดเดียว
รอยยิ้มของหลี่ซิ่วเหลียนแข็งค้างบนใบหน้า สีหน้าเปลี่ยนเป็นเขียวสลับขาว ความขลาดกลัวที่เคยถูกกริชขู่ไว้ก่อนหน้านี้มลายหายไป เผยให้เห็นความดื้อรั้นออกมาอีกครั้ง: "ทำไมเธอถึงใจร้ายขนาดนี้? ก็แค่ข้าวชามเดียวไม่ใช่หรือไง? เธอคนเดียวก็กินไม่หมด แบ่งให้เราสักหน่อยจะเป็นไรไป? เสี่ยวเป่าบ้านเรายังเด็กขนาดนี้ ถ้าหิวจนเป็นอะไรไปจะทำยังไง?"
เธอจงใจเพิ่มระดับเสียงให้ดังขึ้น หวังจะดึงดูดความสนใจจากคนรอบข้าง พยายามใช้ "เด็กที่น่าสงสาร" มาบีบบังคับทางศีลธรรม และก็เป็นไปตามคาด มีความเคลื่อนไหวจากบ้านสำเร็จรูปข้าง ๆ หลายหลัง มีคนชะโงกหน้าออกมาดูเรื่องสนุกและวิพากษ์วิจารณ์กันเบา ๆ