เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รวมถึงเรื่องที่เว่ยจิงเหอกับเหลียนรองจะแต่งงานกัน และการเตรียมของขวัญกับสินสอดด้วย
หลี่เจิ่นชุนกับเว่ยจิงเหอต่างจ้องตากันเขม็ง
เว่ยจิงเหอหัวเราะด้วยความโมโห “ข้าใช้ทองคำหนึ่งพันตำลึงซื้อหนังสือนิยายพัง ๆ ของเจ้า คราวนี้ข้าแต่งงานทั้งที เจ้ามอบให้เพียงสามร้อยตำลึงหรือ?”
แถมยังเป็นตำลึงเงินเสียอีก
หลี่เจิ่นชุนถอนหายใจ “องค์หญิงก็รู้ว่าข้ายากจนเพียงใด เพื่อจ่ายเบี้ยเลี้ยงรายเดือนให้เหล่าทหารชายแดน ถุงเงินใบเล็กของข้าถูกควักจนเกลี้ยงแล้ว ข้ายังต้องไปยืมเงินจากจิงเชวี่ยมาไม่น้อยอีกด้วย”
“ตอนนี้เว่ยรองยังไล่ด่าข้าอยู่เลย เขาบอกว่าข้ายืมสินเดิมเจ้าสาวของจิงเชวี่ยจนหมดเกลี้ยงแล้ว”
นางทำหน้าขมขื่น “สามร้อยตำลึงที่มอบให้องค์หญิงในวันนี้ ข้าก็ไปยืมจากแม่นางหานมาเช่นกัน”
“แม่นางหานหรือ? แม่นางหานคนใด?”