เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภายในหอจิ่วอัน เว่ยซีเหนียนถือชามสุราอยู่
“มาเถิดพี่ชายภรรยา ข้าขอดื่มคารวะท่านหนึ่งจอก คารวะที่ในที่สุดท่านก็จะแต่งงานแล้ว!”
“จอกนี้คารวะพี่ชายภรรยาที่ไม่รังเกียจข้า ทั้งยังไม่ทำร้ายข้าเป็นครั้งที่สอง หลังจากครั้งแรกไม่สำเร็จ!”
“จอกนี้คารวะพี่ชายภรรยาที่เห็นค่าข้า มิได้ยุยงให้สุ่ยเอ๋อร์หย่าร้างกับข้า”
“จอกนี้ขอคารวะพี่ชายภรรยาอีกครั้ง ขอบคุณท่านที่ดูแลพี่ชายข้าเป็นอย่างดีเมื่ออยู่เจียงหนาน และมิได้รายงานเรื่องที่เขาลักลอบค้าของต่อราชสำนัก”
เว่ยซีเหนียนถือชามสุราเพียงชามเดียว คารวะพี่ชายภรรยาของตนกว่าสิบครั้ง
เยวี่ยเฟิงมองเขาแล้วแค่นหัวเราะ
“หากไม่ดื่มสุราในมือก็เททิ้งเสีย อย่าได้ถือแกว่งไปมาอยู่บนโต๊ะ”
เว่ยซีเหนียนหัวเราะแห้ง ๆ สองครั้ง เมื่อไร้หนทางจึงได้แต่ดื่มสุราจนหมดแต่โดยดี
เขาวางชามสุราลงแล้วกล่าวว่า “ข้ามิใช่คิดจะดื่มให้มีสติอยู่บ้าง จะได้ส่งพี่ชายภรรยากลับไปในภายหลังหรอกหรือ เมื่อก่อนท่านเคยมารับข้าครั้งหนึ่ง บัดนี้ข้าก็ต้องตอบแทนท่านมิใช่หรือ”