กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เว่ยซีเหนียนเพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในเรือนซงเฮ่อ ก็เห็นเยวี่ยจิงเชวี่ยยืนอยู่กลางลานเรือน
นางสวมเสื้อคลุมยาวสีครามหิมะ ยืนอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน มองเขาด้วยท่าทีเย็นชาและห่างเหิน
“เจ้าไปที่ใดมา?”
ฝีเท้าของเว่ยซีเหนียนชะงักลง เขาเลียริมฝีปาก ครู่หนึ่งยังคิดคำอธิบายที่สมเหตุสมผลไม่ออก
เยวี่ยจิงเชวี่ยยกเท้าก้าวเดินไปหาเขา แล้วหยุดยืนห่างจากเบื้องหน้าเขาเพียงหนึ่งก้าว
เพียงหนึ่งก้าวเท่านั้น นางก็ได้กลิ่นเครื่องประทินโฉมจากกายเขา
เยวี่ยจิงเชวี่ยเงยหน้ามองเขา
“เพราะข้าไล่เจ้าลงจากรถม้า เจ้าจึงไปหาความสำราญที่หอจุ้ยหงหรือ?”
“ไม่ใช่! ข้าไม่ได้ไปหอจุ้ยหง!”
เว่ยซีเหนียนรีบโต้แย้งโดยไม่ทันคิด