กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลี่กว่างเฉวียนหดคอเล็กน้อย ทันทีที่ก้าวออกจากประตูจวนซุ่นเทียนก็สั่นสะท้านด้วยความหนาว
อากาศหนาวแล้ว
ตอนเขาเข้าไปนั้นยังไม่ถึงฤดูใบไม้ร่วงด้วยซ้ำ แต่พอออกมาก็เข้าสู่เหมันตฤดูแล้ว
หลังออกมา เขาไปจวนตระกูลเว่ยก่อน และพบเยวี่ยจิงเชวี่ย
เยวี่ยจิงเชวี่ยมองเขา “ก่อนคุณชายใหญ่ลงใต้ไปค้าขาย เขาบอกข้าไว้ว่า พอเจ้าออกมาแล้วให้มอบของเหล่านี้แก่เจ้า”
นางหันไปมองหนานจือ หนานจืออุ้มกล่องใบเล็กไว้ในอ้อมแขน ก่อนเปิดออกต่อหน้าหลี่กว่างเฉวียน
ภายในกล่องใบเล็กนั้นล้วนเป็นแท่งทองคำ
ทองคำแท่งเสี่ยวจินเหล่านี้ หลี่เจิ่นชุนฝากให้เว่ยหนานเฉิงนำไปมอบแก่หลี่กว่างเฉวียน ตอนที่เขามาหานางระหว่างการสอบบู๊
หลี่กว่างเฉวียนสอดมือทั้งสองข้างไว้ในแขนเสื้อ เมื่อเห็นทองคำสีเหลืองอร่าม เขาก็เบิกตากว้าง