กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันที่ยี่สิบหกเดือนเหมันต์ หิมะทางตะวันตกเฉียงเหนือตกทับถมเป็นชั้นแล้วชั้นเล่า กิ่งเรียวสีเทาของต้นหูหยางถูกหิมะห่อหุ้มจนขาวโพลนและอ่อนนุ่ม
เว่ยโจวชิงเตะต้นไม้ไปหนึ่งครั้ง ต้นหูหยางอันแข็งแรงพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงหลายหน จนเมื่อหิมะบนต้นไม้ร่วงหล่นลงมาหมดแล้ว นางจึงวางกระถ่านไว้ใต้ต้นไม้
นางล้วงหลอดจุดไฟออกจากอกเสื้อ แล้วหยิบเงินกระดาษคนตายสีขาวปนเหลืองออกมาหลายแผ่นจากแขนเสื้อ
นางย่อตัวลง เริ่มเผากระดาษ
“หลายแผ่นนี้เป็นของท่านพ่อ ท่านพ่อขาไม่ค่อยดี พอถึงฤดูหนาวก็มักปวดขาอยู่เสมอ เงินนี้ท่านเอาไปซื้อยาทาสักสองชุดมาแปะเสีย”
“หลายแผ่นนี้เป็นของพี่ใหญ่ พี่ใหญ่เอาไปซื้อของที่ชอบสักหน่อยเถิด จะลูกประคำหรือวอลนัทไม้ก็ได้ หากถูกใจก็ซื้อเสีย”