ตอนที่ 148 ข้าว่าได้

“จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไรเล่าน้าหลัน ข้าคือคนที่จะเป็นแม่ทัพ ย่อมต้องเคร่งครัดต่อตนเอง ซื่อสัตย์สุจริต และหมั่นทบทวนตนเองอยู่เสมอสิ!”

หลี่เจิ่นชุนไม่กล้าซื่อสัตย์เกินไป นางเกรงว่าหากซื่อสัตย์จากใจจริง น่องของนางคงต้องเจ็บแน่

“ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว ข้าจะเล่าเรื่องสนุก ๆ ในซั่งจิงให้เจ้าฟัง”

นางรีบคล้องแขนเลี่ยนหลัน แล้วลากนางเข้าไปในกระโจม

เลี่ยนหลันทำหน้าตาเย็นชา “ข้ายังต้องเฝ้าพวกเขา เอาไว้ค่อยพูดกันตอนกลางคืน”

“พวกเขาล้วนโตเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว มีอะไรต้องเฝ้ากัน”

หลี่เจิ่นชุนหันกลับไปมองเหล่าทหารที่เหงื่อผุดพรายอยู่เต็มหน้าผาก