ตอนที่ 146 ไหนเลยจะแค่ไม่เรียกเจ้า

“ใกล้จะถึงเจียงหนานแล้ว พี่เว่ยคิดไว้หรือยังว่าจะจัดการกับนางอย่างไร?”

ชุยเยี่ยนยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ พลางหันกลับไปมองเว่ยจิงเหอที่ยืนอยู่อีกฝั่งหนึ่ง

สตรีในชุดบุรุษสีขาวปักลายพยุงราวเรือเอาไว้ เส้นผมข้างขมับถูกลมแม่น้ำพัดจนยุ่งเหยิงราวกับกรงเล็บ

ชุยเยี่ยนเอ่ยเสียงเบา “เจ้ารู้หรือไม่ว่านางคือนักโทษจากคุกหลวง?”

เขาไม่รู้ว่าเว่ยจิงเหอถูกเนรเทศไปทะเลใต้แล้ว รู้เพียงว่าเว่ยจิงเหอยักยอกเงินภาษีจนถูกคุมตัวเข้าคุกหลวง

ตามเหตุผลแล้ว พวกเขาไม่ควรได้พบตัวหายนะนี้ที่อวี๋โจว

เว้นเสียแต่ว่าตัวหายนะนี้จะแหกคุกออกมา และบังเอิญหนีมาถึงอวี๋โจว ทั้งยังบังเอิญมาพบพวกเขาเข้า

ส่วนพี่เว่ยของเขาก็บังเอิญพานางขึ้นเรือมาอีก

เว่ยหนานเฉิงกล่าว “ข้ารู้”

“เจ้าไม่รู้”