เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“หากเจ้ากับเซี่ยเหวยอันมีความสัมพันธ์อันใดต่อกันจริง เรื่องที่เว่ยรองเขียนจดหมายถึงเขา เขาคงบอกเจ้าไปนานแล้ว”
“การที่เจ้าไม่รู้อะไรเลย ก็พิสูจน์แล้วว่าเซี่ยเหวยอันมิได้บอกเรื่องนี้แก่เจ้า”
หลี่เจิ่นชุนมองเยวี่ยจิงเชวี่ย “เจ้าว่าในสถานการณ์เช่นไร เซี่ยเหวยอันจึงจะไม่บอกเรื่องนี้แก่เจ้า”
เซี่ยเหวยอันคิดว่าเว่ยรองกำลังได้ทีโอ้อวดและยั่วยุเขา
เจ้าคนโง่นั่นกลับฉลาดไม่น้อย ด้านหนึ่งก็สืบจนรู้ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับเซี่ยเหวยอัน อีกด้านหนึ่งก็ยังจงใจเสียดสีเซี่ยเหวยอันได้อีก
เยวี่ยจิงเชวี่ยหัวเราะเบา ๆ นางมองหลี่เจิ่นชุน
“ข้ากลับอยากไปตะวันตกเฉียงเหนือพร้อมกับพี่สะใภ้เสียแล้ว”
หากอยู่ต่อแล้วเหลือเพียงนางกับจิ้งจอกที่แสร้งทำเป็นโง่ตามลำพัง นางก็อดกังวลไม่ได้ว่าจิ้งจอกตัวนั้นจะกลายเป็นงูเหลือม พันรัดนางไม่ยอมปล่อย