กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ผ่านไปหลายวัน เว่ยซีเหนียนกำลังจะเข้ารับตำแหน่ง เยวี่ยจิงเชวี่ยจึงเร่งให้เขากลับจวนตระกูลเว่ย
เว่ยซีเหนียนเกาะนางหน้าด้าน ๆ ยืนกรานจะตามนางไปพักที่จวนอัครเสนาบดี
บัดนี้เขาเป็นขุนนางแล้ว จะยังหน้าด้านอาศัยอยู่ที่จวนอัครเสนาบดีต่อไปได้อย่างไร
เยวี่ยจิงเชวี่ยจึงลงตามขั้นบันไดที่เขายื่นให้ แล้วติดตามเขากลับจวนตระกูลเว่ย
ยามอิ๋นต้น หนานจือถือโคมเข้ามาในห้องแล้วเอ่ยเสียงเบาว่า
“คุณเขยควรลุกได้แล้วเจ้าค่ะ”
เว่ยซีเหนียนซึ่งนอนอยู่ด้านนอกของเตียงใช้ผ้าห่มคลุมศีรษะ แล้วขยับร่างเข้าไปด้านในอีกเล็กน้อย
เยวี่ยจิงเชวี่ยซึ่งนอนอยู่ด้านในของเตียงยกมือผลักคนที่ยังอ้อยอิ่งไม่ยอมลุก
“เว่ยรอง ลุกได้แล้ว หากยังไม่ลุก การตรวจรายชื่อยามเหม่าเจ้าจะสายอีก”