ตอนที่ 108 ใจอ่อน

“ปล่อยเจ้าไปนำทัพ ต่างอะไรกับปล่อยเสือเข้าภูเขาเล่า วันนี้เราปล่อยให้เจ้านำทหาร 3,000 นายไป วันหน้าเจ้าก็จะนำกองทัพใหญ่ 100,000 นายกลับมา”

เขาหันไปมองเว่ยจิงเหอ “แม้แต่มดบนพื้นยังยุยงเก่งไม่เท่าเจ้า”

เว่ยจิงเหอยัดสมุดบัญชีเข้าไปในแขนเสื้อ ก่อนเงยหน้ามองเขาอย่างไม่รีบร้อน

“เช่นนั้นเสด็จพ่อตั้งใจจะทำอย่างไร ให้พี่ชายหรือน้องชายของหม่อมฉันออกศึกด้วยพระองค์เองหรือ”

“เสด็จพ่อก็ทรงรู้จักพวกเขาดี แต่ละคนล้วนมีชะตาเสวยสุข ความสามารถก็เป็นเพียงเปลือกนอก หากให้พวกเขาเป็นแม่ทัพใหญ่ มีแต่จะทำให้ชาวเป่ยตี๋หัวเราะจนฟันร่วง”

“เราย่อมรู้ เราปรารถนาจะเกณฑ์ทหารและคัดเลือกแม่ทัพ เจ้าเห็นว่าอย่างไร”

“ความคิดเห็นของหม่อมฉันย่อมเปลี่ยนพระประสงค์ของเสด็จพ่อไม่ได้”