กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ครึ่งชั่วยามก่อน
หลี่เจิ่นชุนดึงแขนเสื้อของเว่ยหนานเฉิงออกมาจากหน้าจวนตระกูลเว่ย นางยืนอยู่ด้านหลังเว่ยหนานเฉิง ก่อนจะโผล่ศีรษะออกมามองลุงเหอที่กำลังบังคับรถม้า
ทั้งที่รู้ดีว่าเว่ยหนานเฉิงมีโอกาสสูงยิ่งที่จะหลอกนาง ทว่าหลี่เจิ่นชุนก็ยังรู้สึกผิดอยู่เล็กน้อย
นางหลบอยู่ด้านหลังเว่ยหนานเฉิงแล้วเอ่ยเสียงเบา
“ประเดี๋ยวลุงเหอจะไล่ข้าลงจากรถม้าหรือไม่?”
“ไล่”
เว่ยหนานเฉิงแสร้งทำสีหน้าจริงจัง พลางหันไปมองนาง “เช่นนั้นเจ้าไปนั่งรถม้าคันเดียวกับท่านย่าและอาสะใภ้รองหรือไม่?”
“ได้หรือ?”
ดวงตาของหลี่เจิ่นชุนเผยความยินดีออกมาเล็กน้อย
“ได้”