ตอนที่ 88 เพียงรู้สึกไม่คุ้นชิน

เว่ยซีเหนียนยืนอยู่หน้าประตู ชั่วขณะหนึ่งจะถอยก็ไม่ใช่ จะเข้าไปก็ไม่เชิง

สุดท้ายเขาทำได้เพียงหัวเราะแห้ง ๆ อย่างกระอักกระอ่วน ยกเท้าหนักอึ้งราวกับถ่วงด้วยตะกั่ว แล้วก้าวเข้าไปด้านในสองก้าว

“พี่ใหญ่มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”

“หากข้าไม่อยู่ที่นี่ แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าเจ้ามาเที่ยวหอจุ้ยหง”

เยวี่ยเฟิงมองเขา ยังคงมีสีหน้าคล้ายอยากหัวเราะแต่ก็ไม่หัวเราะ

เว่ยซีเหนียนหัวเราะแห้ง ๆ

ฟังคำพูดนี้แล้ว ราวกับอีกฝ่ายจงใจมาที่หอจุ้ยหงเพื่อจับเขาโดยเฉพาะ

“พี่ใหญ่ ข้าอธิบายได้ ข้ามาที่หอจุ้ยหงแห่งนี้มิใช่เพื่อหาความสำราญ แต่เพื่อจัดการธุระสำคัญ”

เยวี่ยเฟิงจ้องเขา “เล่ามาโดยละเอียด”

เว่ยซีเหนียนหันกลับไปปิดประตู เดินมานั่งลงตรงหน้าเยวี่ยเฟิง แล้วรินน้ำชาให้พี่ชายภรรยาด้วยตนเอง