กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เว่ยฝูอันเพิ่งบอกชื่อของเว่ยเชี่ยวแก่ก้อนหินไปได้ไม่นาน เว่ยเชี่ยวก็ถูกส่งตัวมายังจวนอ๋องเสียแล้ว
เพราะเขาอยู่ไม่สุข ถือธนูแอบขึ้นไปบนหอประตูเมือง ยืนเรียงแถวเดียวกับเหล่านักธนูผู้ช่ำชอง แล้วยิงทหารเป่ยตี๋ตายทีละคนด้วยธนูหนึ่งดอกต่อหนึ่งคน
หลินเหออยู่ใกล้ชายแดนมาก ลุงใหญ่ตระกูลเว่ยจึงให้เว่ยเชี่ยวมายังจวนอ๋องเพื่อทบทวนความผิด ทั้งยังให้เว่ยฝูอันคอยจับตาดูเขา
ทว่าเว่ยฝูอันไม่กล้า
นางบอกว่าเว่ยเชี่ยวมีนิสัยเย็นชา ไม่น่าสนุกแม้แต่น้อย ยามนี้ยังสังหารผู้คนราวผักปลา ยิงธนูฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา นางหวาดกลัว
นางยังบอกอีกว่า ภาพวาดของเว่ยเชี่ยวนั่นเป็นภาพที่นางสั่งให้จิตรกรในจวนวาดขึ้นมาเพื่อขับไล่ผี นางรู้สึกว่าเว่ยเชี่ยวน่ากลัวยิ่งกว่าผีเสียอีก