กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เช่นนั้นเจ้าเป็นบุตรีตระกูลหลี่จริงหรือ?”
เว่ยหนานเฉิงมองนาง
หลี่เจิ่นชุนเข้าใจความหมายของนางแล้ว คนผู้หนึ่งแม้แต่ฐานะที่แท้จริงของตนเองยังไม่ยอมเปิดเผย ย่อมไม่มีสิทธิ์มายุ่งเรื่องของเขา
นางเงยหน้ามองเว่ยหนานเฉิง พลันเม้มริมฝีปากแน่น
“หากข้ามิใช่บุตรีตระกูลหลี่ แล้วจะเป็นผู้ใดเล่า?”
“คุณชายใหญ่ลืมข้าไปแล้ว บัดนี้ยังมาสงสัยข้าอีก!”
เรื่องนี้จะโทษผู้ใดได้?
ก็ต้องโทษความจำของเขาเองที่ไม่ดีนั่นแหละ
พูดจบ นางก็หันศีรษะเดินจากไป ขาทั้งสองข้างก้าวฉับ ๆ อย่างดุดัน มองปราดเดียวก็รู้ว่านางกำลังโกรธ
เว่ยหนานเฉิงชะงักงัน มองแผ่นหลังของนางที่ดื้อรั้นราวกับวัวตัวหนึ่ง