ตอนที่ 33 เจ้าตีคลีเป็นหรือไม่

จู่ ๆ ก็มีขนมชิ้นหนึ่งพุ่งออกมาจากรถม้า

ขนมชิ้นนั้นเฉียดเอวของเยวี่ยจิงเชวี่ยไป ก่อนพุ่งเข้าใส่ใบหน้าของเว่ยจิงเยวี่ยตรง ๆ ขนมเนื้อนุ่มแผ่กระจายออกพร้อมเสียงแปะ จากนั้นก็แตกกระจายตกลงบนพื้นและเสื้อผ้าของเว่ยจิงเยวี่ย

เว่ยซีเหนียนออกมาจากรถม้า เมื่อเห็นเศษขนมยังติดอยู่บนใบหน้าของเว่ยจิงเยวี่ยก็หัวเราะออกมา

“โอ้ ที่แท้ก็องค์หญิงรองนี่เอง”

“ข้ายังนึกว่าข้างนอกมีสุนัขบ้าตัวหนึ่งกำลังเห่า รบกวนความสงบของข้าเสียอีก เดิมทีคิดจะตีสุนัข แต่กลับเผลอขว้างไปโดนใบหน้าองค์หญิงรองเสียได้ ล้วนเป็นความผิดของข้าเอง เว่ยจื้อขออภัยองค์หญิงด้วย”

“เว่ยซีเหนียน!”

ปิ่นลูกแก้วบนศีรษะของเว่ยจิงเยวี่ยสั่นไหวระริก นางชี้นิ้วไปที่ปลายจมูกของเว่ยซีเหนียน “เจ้ากล้าขว้างของใส่ข้า! ยังกล้าชี้แพะเป็นแกะเหน็บแนมข้าอีก!”