กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เว่ยรองขี่ม้าอยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานก็เบียดกลับเข้ามาในรถม้าอีกครั้ง
เยวี่ยจิงเชวี่ยมองเขาแวบหนึ่ง ปกติเว่ยรองไม่ชอบอยู่ร่วมกับนางมาแต่ไหนแต่ไร ไหนจะนาน ๆ ทีถึงจะได้ออกจากเรือน เขาสมควรขี่ม้าออกไปเปิดหูเปิดตาจึงจะถูก
“หรือว่าแผ่นหลังไม่สบาย?”
เว่ยซีเหนียนเหลือบมองนาง “เกี่ยวอะไรกับเจ้า?”
“หากแผ่นหลังไม่สบาย ข้าจะให้จิ้งซินส่งเจ้ากลับไป อย่าฝืนเลย”
“ข้าไม่กลับ”
หลี่เจิ่นชุนเหลือบมองพวกเขาแวบหนึ่ง มิได้กล่าวสิ่งใด นางก้มหน้าอ่านหนังสือนิยายของตนเอง ว่างก็หยิบขนมขึ้นมากินชิ้นหนึ่ง ขนมฝืดคอก็ดื่มชา
“เจ้าดูสิ่งใดอยู่?”
เว่ยซีเหนียนพลันขยับเข้าไปใกล้
ยายเด็กโง่ผู้นี้ปกติอ่านหนังสือราวกับคนใกล้ตาย วันนี้กลับหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านเสียได้