ตอนที่ 30 คำโกหกใหญ่โตเกินไปแล้ว

“โอ๊ย ๆ ๆ! ท่านแม่! รีบปล่อยมือเสียที!”

น้ำชาตรงหน้าหลี่เจิ่นชุนยังไม่ทันเย็น นางก็ได้ยินเสียงของเว่ยซีเหนียนเสียก่อน

นางรู้สึกสงสัยเล็กน้อย เจ้าโง่รองผู้นั้นมิใช่ไปหาเว่ยหนานเฉิงหรอกหรือ เหตุใดจึงมาโผล่อยู่ที่นี่ได้?

เยวี่ยจิงเชวี่ยเองก็มองไปทางประตู และบังเอิญเห็นฟางหรูซื่อกำลังบิดหูเว่ยซีเหนียนเดินเข้ามา

เมื่อเห็นเยวี่ยจิงเชวี่ย ดวงตาของฟางหรูซื่อก็เป็นประกาย มีสะใภ้แล้วลืมบุตรชาย นางปล่อยหูของเว่ยซีเหนียน ก่อนผลักเขาไปไว้ด้านข้าง

“จิงเชวี่ย วันนี้รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือไม่?”

นางขยับเข้ามาใกล้แล้วกล่าวอย่างกระตือรือร้นว่า “หากรู้สึกไม่สบายตรงไหนก็บอกแม่ แม่จะตามท่านหมอมาให้เจ้า”