ตอนที่ 24 เสียใจหรือ?

หลังจากลงโทษเสร็จ หลี่เจิ่นชุนก็รีบรับเสื้อผ้าจากมือบ่าวรับใช้มาคลุมกายเว่ยหนานเฉิง จากนั้นประคองเขาให้ลุกขึ้น

เว่ยหนานเฉิงหันหน้ามองนาง นี่นับเป็นครั้งแรกที่นางเป็นฝ่ายเข้าหาเขาก่อน

ส่วนครั้งอื่น ๆ ไม่ใช่นางหลบหน้าเขาวิ่งหนี ก็ถูกผู้อื่นบีบบังคับให้มาหาเขา

“คุณชายใหญ่กลับไปพักผ่อนเถิด ทางคุณชายรองมีผู้อื่นคอยดูแลอยู่”

ฮูหยินผู้เฒ่าเว่ยมองเขาพลางกล่าว

“ขอรับ”

หลี่เจิ่นชุนประคองเว่ยหนานเฉิงจากไป เฉินหรูเหนียงเดินตามหลัง พอเข้ามาในเรือน เฉินหรูเหนียงก็สั่งให้หงซิ่วไปนำยาทาแผลมา ส่วนชิวฉื่อไปยกน้ำร้อน

หลี่เจิ่นชุนประคองเว่ยหนานเฉิงให้นั่งลงบนตั่ง รอจนเขาถอดเสื้อผ้าออก เฉินหรูเหนียงมองรอยแดงบนแผ่นหลังของเขา น้ำตาก็แทบจะร่วงหล่น

ก่อนที่น้ำตาของนางจะร่วงลงมา เว่ยหนานเฉิงก็กล่าวอย่างจนใจเสียก่อนว่า