เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“หากจะพูดถึงผู้ที่รู้เรื่อง คุณชายใหญ่ตระกูลเว่ยรู้มากกว่าข้าไม่แน่ เพียงแต่เขาไม่อยากให้คนในจวนตระกูลเว่ยเป็นกังวล จึงไม่ได้บอกพวกเจ้าเท่านั้น”
เซี่ยเหวยอันกล่าวว่า “คุณหนูใหญ่สกุลฉางผู้ตายมีนิสัยตรงไปตรงมา ทั้งยังมีใจรักใคร่ต่อกันกับลูกพี่ลูกน้องที่เดินทางมาซั่งจิงเพื่อเข้าสอบ ทั้งสองลอบตกลงปลงใจจะครองคู่กันแล้ว แต่กิจการโรงทอผ้าของเถ้าแก่ฉางไม่ดี จำเป็นต้องใช้เงินก้อนหนึ่งอย่างเร่งด่วน”
ลูกพี่ลูกน้องสกุลฉางไม่อาจหาเงินก้อนนี้ออกมาได้ ตระกูลฉางจึงวุ่นวายจนหัวหมุน การแต่งงานครั้งนี้ถูกเลื่อนแล้วเลื่อนอีก จนกระทั่งบ่าวรับใช้ของเว่ยซีเหนียนปรากฏตัวขึ้น มอบเงินก้อนหนึ่งให้ตระกูลฉาง และยินดีรับคุณหนูสกุลฉางเป็นอนุภรรยา
“ในเทศกาลซื่อชุน เดิมทีเว่ยซีเหนียนคิดจะสานสัมพันธ์กับแม่นางฉาง แต่แม่นางฉางยังคะนึงถึงลูกพี่ลูกน้อง ไม่ยินยอมแต่งให้เว่ยซีเหนียน ด้วยความร้อนใจชั่วขณะจึงทำให้เว่ยซีเหนียนโกรธ เว่ยซีเหนียนเดือดดาลถึงขีดสุด พลั้งมือสังหารแม่นางฉาง”
หลี่เจิ่นชุนฟังไปก็ยิ่งขมวดคิ้ว
“ไม่ถูกต้อง ก่อนออกจากบ้านในเทศกาลซื่อชุน เว่ยซีเหนียนยังคุกเข่าบนพื้นสาบานว่าจะไม่รับอนุภรรยาไปชั่วชีวิต ต่อให้วันนั้นเขาพบแม่นางฉางจริง ก็ไม่มีทางขัดแย้งกับแม่นางฉาง”
“คุกเข่าบนพื้นสาบานหรือ?” เซี่ยเหวยอันเงยหน้ามองเยวี่ยจิงเชวี่ยที่อยู่ฝั่งตรงข้าม “เขาขี้ขลาดอ่อนแอถึงเพียงนี้ เจ้ายังยินดีแต่งให้เขาอีกหรือ?”
หลี่เจิ่นชุน “…………”
ไม่ใช่ว่ากำลังพูดเรื่องช่วยคนอยู่หรือ เหตุใดน้ำเสียงของเจ้าจึงเปรี้ยวขึ้นมาเสียเฉย ๆ