ตอนที่ 6 ข้าจะรอเจ้าคัดให้เสร็จ

ศาลบรรพชนของตระกูลเว่ยกว้างใหญ่นัก ด้านซ้ายและขวาล้วนจัดวางคัมภีร์ประวัติศาสตร์และวรรณกรรม มีเพียงตรงกลางที่ก้งเฟิ่งป้ายวิญญาณ

ยามนี้นางกับเว่ยหนานเฉิงกำลังคุกเข่าอยู่ทางด้านขวาของศาลบรรพชน มองดูเว่ยซีเหนียนถูกหญิงนักยุทธ์สองคนกดให้คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าป้ายวิญญาณ

เบื้องหลังยังมีฮูหยินรองเว่ยกับเยวี่ยจิงเชวี่ยติดตามมาด้วย

หลี่เจิ่นชุนกะพริบตาปริบ ๆ ยุคสมัยนี้ยังมีเรื่องสนุกมาส่งถึงหน้าประตูให้นางชมเสียด้วย

“ปล่อยข้า!”

เว่ยซีเหนียนร้องไห้โวยวายว่า “ท่านแม่! พวกนางกดข้าเจ็บจะตายอยู่แล้ว!”

เท่าที่หลี่เจิ่นชุนรู้ แม้ภายนอกฮูหยินรองจะเข้มงวดกับเว่ยซีเหนียนยิ่งนัก แต่ความจริงแล้วกลับตามใจเขามาก มิฉะนั้นคงไม่เลี้ยงเว่ยซีเหนียนจนกลายเป็นไอ้ถุงฟางเช่นนี้

เมื่อได้ยินเสียงโหยหวนของเว่ยซีเหนียน ฮูหยินรองเหลือบมองเยวี่ยจิงเชวี่ย ก่อนถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย แล้วไปหลบอยู่ด้านหลังเยวี่ยจิงเชวี่ย

นางใช้การกระทำพิสูจน์ว่าตนยืนอยู่ข้างหลังเยวี่ยจิงเชวี่ยจริง ๆ

“คุณชายรอง ข้าขอพูดไว้ก่อน ต่อไปเรื่องของเจ้าข้าจะไม่ยุ่งอีกแล้ว หากมีเรื่องใดก็ไปหาภรรยาของเจ้า”