ตอนที่ 3 เจ้ารู้หรือไม่ว่าความรู้สึกของการนอนบนพื้นทั้งคืนเป็นอย่างไร?

หลี่เจิ่นชุนผู้ไม่ค่อยเอาไหนนั่งตัวสั่นงันงกอยู่ข้างเตียง นางหดศีรษะราวกับนกกระจอกเทศ ไม่กล้ามองเว่ยหนานเฉิงแม้แต่น้อย

เว่ยหนานเฉิงมองนางแวบหนึ่ง “ข้าจะนอนบนตั่งเล็ก”

หลี่เจิ่นชุนขานรับตะกุกตะกักหนึ่งคำ นางไม่กล้าพูดกับเว่ยหนานเฉิงมากกว่านั้นแม้แต่น้อย

หลังจากภายในห้องเงียบสงบลงแล้ว นางจึงกอดหมอน ขดตัวอยู่ตรงมุมเตียง

อุตส่าห์วุ่นวายจัดการเรื่องราวมานานถึงเพียงนี้ สุดท้ายนางก็ยังได้แต่งกับเว่ยหนานเฉิงอยู่ดี

แล้วยังมีเว่ยซีเหนียนเจ้าสารเลวนั่นอีก วันนี้ร่วมมือกับนางไม่สำเร็จ กลับกลายเป็นสร้างความแค้น วันหน้าก็ไม่รู้ว่าจะหาทางกลั่นแกล้งนางอย่างไรบ้าง

นางเงยหน้ามองเว่ยหนานเฉิง บุรุษร่างสูงใหญ่กำลังนอนอยู่บนตั่งเล็ก ดูเหมือนจะเหน็ดเหนื่อยอยู่บ้าง

หลี่เจิ่นชุนมองเพียงแวบเดียวก็รีบเบนสายตากลับทันที

นางพลิกตัวไปมา ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกหวาดกลัว