กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 ปล่อยให้หิว
สารวัตรเฉินพาคนกลับไปแล้ว เวลาก็ดึกมาก ไป๋เจียวเจียวจึงให้หยางเฟิงหลินกลับไปพักผ่อนก่อน “นายรีบกลับไปนอนเถอะ อย่าเพ่นพ่านไปไหนเป็นอันขาด แล้วก็ยิ่งอย่าตามคนอื่นไป ถ้าจะไปไหนก็บอกพวกเราก่อนสักคำ”
“ผมรู้แล้วพี่ ผมพลาดมาครั้งหนึ่งแล้ว จะไม่ยอมพลาดซ้ำสองอีก”
หยางเฟิงหลินก็ไม่ใช่คนโง่ เจ็บแล้วจำยังมีผลกับเขาอยู่บ้าง
ไป๋เจียวเจียวกับเสิ่นเหิงก็กลับเข้าห้อง ทั้งสองอาบน้ำลวก ๆ พอเอนตัวลงนอนบนเตียง ไป๋เจียวเจียวถึงเพิ่งรู้สึกหิวขึ้นมาอีก
“ดูสิ ผมรู้อยู่แล้วว่าตกดึกเธอต้องหิว” เสิ่นเหิงหยิบซาลาเปาไส้หมูที่เขาห่อกลับมาออกมา อากาศที่นี่ร้อน ซาลาเปาลูกนี้ตอนนี้จึงยังอุณหภูมิห้อง ไม่เย็นชืดเลยแม้แต่น้อย