เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 350 หนุนหลัง
หวังตงเหลือบมองหยางเฟิงหลินแวบหนึ่ง เมื่อครู่เขากำลังโมโหจัด จึงไม่ได้ยินเสียงรถยนต์ข้างนอก ทว่าพอมองไปทางหยางเฟิงหลิน หางตาก็พลันแลเห็นรถจี๊ปคันหนึ่งจอดอยู่ตรงประตูพอดี
เขากัดฟัน “ทำไมแกไม่บอกให้เร็วกว่านี้ คนพวกนี้มีที่มาที่ไปยังไงกันแน่”
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน พี่ตง พวกเราสุภาพไว้หน่อยดีกว่า หัวหน้าเจียงพูดในสายโทรศัพท์ว่านี่เป็นคำสั่งที่สำนักงานตำรวจส่วนกลางกำชับมาด้วยตัวเองเลยนะ”
พอได้ยินคำว่าสำนักงานตำรวจส่วนกลาง ขวัญของหวังตงก็ตกไปอยู่ตาตุ่มแล้วครึ่งหนึ่ง
ทางด้านหยางฉางผิงได้รับโทรศัพท์จากคุณปู่หยาง ก็รีบติดต่อกับสำนักงานตำรวจส่วนกลางประจำพื้นที่แถบนี้ทันที
หัวหน้าสำนักงานทางนั้นพอได้ยินก็ให้ความสำคัญอย่างยิ่ง รีบติดต่อสถานีตำรวจแห่งนี้ทันควัน ใครจะไปรู้ว่าผู้อำนวยการสถานีตำรวจแห่งนี้ หรือก็คือหัวหน้าเจียงในปากของพวกเขา ตอนนี้กำลังกินข้าวอยู่ในภัตตาคาร
ทางสำนักงานตำรวจส่วนกลางติดต่อไม่ได้ จนล่าช้าไปนานขนาดนี้หัวหน้าเจียงถึงได้รู้เรื่อง จึงรีบโทรศัพท์จากในภัตตาคารมาที่สถานี
มิเช่นนั้นสถานีตำรวจแห่งนี้คงเชิญไป๋เจียวเจียวไปนั่งที่นั่งระดับบนตั้งนานแล้ว
หยางเฟิงหลินเชิดหน้า ลากเสียงยาวพูดว่า “กำชับอะไรน่ะหรือ ก็แค่กำชับว่าหลานสาวแท้ ๆ ของรัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงแห่งชาติถูกรังแกอยู่ที่นี่ไม่ใช่หรือไง”