เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 315 คำให้การ
คนผู้นั้นไม่เชื่อน้ำยา จะดิ้นรนขัดขืนให้ได้ จากนั้นก็มีเสียงดัง “พรึ่บ” เป็นจริงดังที่เสิ่นเหิงกล่าวไว้ ราวกับเต่าหงายท้องที่พลิกตัวไม่ขึ้น ศีรษะคว่ำลง ขาทั้งสองข้างไม่ว่าจะตะเกียกตะกายอย่างไรก็ไม่อาจพาโต๊ะพลิกกลับมาได้
เมื่อคนจากสถานีตำรวจมาถึง สิ่งที่ได้เห็นก็คือฉากละครตลกเช่นนี้เอง
“คนผู้นี้คือสายลับที่พวกคุณพูดถึงงั้นหรือ”
ดูอย่างไรก็ไม่เห็นจะเหมือนเลยสักนิด
อันที่จริงอย่าว่าแต่ชาวบ้านธรรมดาเลย แม้แต่สถานีตำรวจเล็ก ๆ แห่งนี้ของพวกเขา ก็ไม่เคยรับคดีประเภทนี้มาก่อนเช่นกัน
เสิ่นเหิงยื่นคางไปข้างหน้า “หลักฐานวางอยู่บนโต๊ะทั้งหมดแล้ว พวกเราชาวบ้านธรรมดาดูไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร พวกคุณเดินไปตรวจดูก็รู้แล้วไม่ใช่หรือ นี่จับได้คาหนังคาเขา คนทั้งลานบ้านเห็นกันหมด”
เรื่องใหญ่อย่างการจับสายลับ สถานีตำรวจจึงระดมทั้งคนที่เข้าเวรและคนที่นอนหลับอยู่ในหอพักมาจนหมด เหลือคนเฝ้าเวรที่สถานีไว้เพียงคนเดียว รวมทั้งหมด 8 คน นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้พบกับภาพเหตุการณ์ที่เงียบสงบและชวนขันถึงเพียงนี้
คนนำขบวนคือหัวหน้าหน่วย เมื่อเขาเห็นสิ่งของเหล่านั้นบนโต๊ะก็ขมวดคิ้วแน่น “ไอ้เวรเอ๊ย แผนที่นี่เกือบจะวาดเสร็จแล้วไม่ใช่หรือไง”
เขาจ้องมองแผนที่แผ่นนั้น ภายในระบุตำแหน่งต่าง ๆ ในกองทัพไว้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง และยังมีบางจุดที่กากบาทไว้ไม่รู้ว่าหมายความว่าอย่างไร สรุปก็คือเป็นแผนที่ที่สมบูรณ์มากแผ่นหนึ่งแล้ว