กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 314 ศิลปะการพูด
พอสิ้นเสียงไป๋เจียวเจียว ชายคนนั้นยังไม่ทันได้พูดอะไร พนักงานบริการของหอพักรับรองก็โวยวายขึ้นมาก่อน “เธอพูดจาเหลวไหลอะไรกัน ในหอพักรับรองของเราจะมีสายลับได้ยังไง!”
“รีบแจ้งตำรวจทันที” เสิ่นเหิงตัดสินใจอย่างเด็ดขาด
“พวกแกกำลังใส่ร้าย อั่ก…”
ชายคนนั้นพูดได้เพียงครึ่งเดียว ก็โดนเสิ่นเหิงตบฝ่ามือเดียวจนมึนหัว สองตาของเขากระทั่งโฟกัสภาพไม่ได้ “หะ…ห้ามแจ้งตำรวจนะ! ฉันไม่ใช่สายลับ!”
เสิ่นเหิงไหนเลยจะตามใจเขา ถอดเข็มขัดกางเกงพรวดเดียว ก็มัดสองมือของชายคนนั้นเข้ากับขาโต๊ะด้วยกัน ราวกับผูกลาตัวหนึ่ง
พอทำทั้งหมดนี้เสร็จ เสิ่นเหิงถึงไปกระซิบกระซาบกับไป๋เจียวเจียว
“ทำไมถึงเป็นสายลับล่ะ” เสิ่นเหิงพูดเสียงเบากับไป๋เจียวเจียว “เรื่องจริงหรือเปล่า”