กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 ความรับผิดชอบ
ไป๋ซื่อปัวได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มบาง ๆ “ฉันรู้ นายจะทำยังไงนั่นมันเรื่องของนาย ฉันไม่มีทางเข้าไปก้าวก่ายเด็ดขาด”
เขารู้สึกโล่งใจ ในใจของเสิ่นเหิง น้ำหนักของไป๋เจียวเจียวดูเหมือนจะสำคัญยิ่งกว่าที่พวกเขาทุกคนจินตนาการไว้เสียอีก
เสิ่นเหิงพยักหน้า “ซื้อผลไม้มาให้คุณหน่อยหนึ่ง ผมยังมีธุระ อยู่ที่นี่นานไม่ได้ ขอตัวกลับก่อนครับ”
“ตอนนี้แผลของฉันดีขึ้นมากแล้ว พวกนายไม่มีอะไรก็ไม่ต้องมาเยี่ยมฉันหรอก ไปยุ่งเรื่องของตัวเองเถอะ”
ไป๋ซื่อปัวรู้ว่าทั้งสองคนการเรียนยุ่ง เขารู้สึกเกรงใจที่จะรบกวนพวกเขา อีกอย่างในโรงพยาบาลนี้ล้วนเป็นสหายร่วมรบ จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้เหงาอะไร