เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 309 ความเห็นพ้อง
ไป๋เจียวเจียวเงยหน้ามองเสิ่นเหิง “สมน้ำหน้าคุณแล้ว”
“เธอจะทำแบบนี้อีกไม่ได้นะ เมียบ้านไหนกันไม่ยอมให้ผู้ชายขึ้นเตียงคัง เมื่อคืนนี้เธอรู้ไหมว่าผมนอนคนเดียวมันน่ากลัวขนาดไหน?”
เสิ่นเหิงไม่อยากเริ่มให้เป็นแบบนี้เลยจริง ๆ เผื่อวันหน้าไป๋เจียวเจียวเอะอะก็ไล่เขาออกไป เช่นนั้นชีวิตนี้จะยังอยู่ต่อไปได้อย่างไรกัน?
ไป๋เจียวเจียวโมโหจนขำ “คุณกลัวอะไรกัน ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าในโลกนี้ยังมีของที่คุณกลัวอยู่อีก”
“ผมกลัวเธอจะไล่ผมออกไปไง”
ยามนี้เสิ่นเหิงเมื่ออยู่ต่อหน้าไป๋เจียวเจียว เรียกได้ว่างัดสารพัดวิธีออกมาใช้ ไหนเลยจะยังต้องการหน้าตาอะไรอีก
“ถ้าคุณยังทำเหมือนเมื่อคืนนี้อีกล่ะก็ ฉันจะไม่สนใจคุณอีกต่อไปแล้วนะ”
“ได้ ๆ ล้างหน้าเถอะ เดี๋ยวผมยกข้าวขึ้นมาให้” เสิ่นเหิงลูบตัวไป๋เจียวเจียว
ในใจรู้ว่าผิด แต่ยืนกรานว่าจะไม่แก้