เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 228 ส่งลา
เสิ่นกว่างเซิงเคาะประตูอยู่ข้างนอกอยู่นานก็ไม่มีใครตอบรับ จึงเดินจากไปด้วยความโมโห ในใจคิดว่าคราวหน้าที่เจอเสิ่นเหิง จะต้องสั่งสอนกฎเกณฑ์ให้เขาหลาบจำเสียบ้าง
ใครจะไปรู้ว่า เสิ่นเหิงกับไป๋เจียวเจียวจำศีลหน้าหนาวอยู่แต่ในบ้านครึ่งเดือน พอถึงเดือนกุมภาพันธ์ ก็จะไปขึ้นรถไฟที่ตัวเมืองอำเภอเพื่อไปเรียนมหาวิทยาลัยเลย
การไปส่งพวกเขาทั้งสองคน นับเป็นเรื่องใหญ่ของคนทั้งหมู่บ้านหรือแม้แต่ทั้งหน่วยการผลิต รถแทรกเตอร์ก็ขับมาแล้ว เจิ้งซวี่ต้องการไปส่งพวกเขาทั้งสองคนด้วยตัวเอง
ข้าวของที่ไป๋เจียวเจียวเอาไปมีไม่มาก กล่องสัมภาระสองใบใส่เสื้อผ้าของเธอกับเสิ่นเหิง จากนั้นก็เอาผ้านวมขนเป็ดผืนนั้นห่อด้วยห่อผ้าแล้วมัดจนแน่นหนา แล้วยังมีกระเป๋าใบเล็กติดตัวอีกสองใบ ใช้สำหรับใส่ของกินของใช้ที่จำเป็นต้องใช้บนรถไฟ หนังสือแจ้งผลเข้าศึกษาของพวกเขาทั้งสองคนก็ใส่ไว้ข้างในนั้น
เงินที่บ้านพวกเขาพกติดตัวออกเดินทางเพียงไม่กี่สิบหยวน เงินส่วนอื่นไป๋เจียวเจียวโอนเงินทางไปรษณีย์ผ่านที่ทำการไปรษณีย์ แล้วค่อยไปรับเงินที่ปลายทาง ไม่อย่างนั้นหากทิ้งไว้ในสมุดบัญชีเงินฝาก พอไปถึงเมืองเยี่ยนแล้วถอนออกมายังต้องเสียค่าธรรมเนียมอีก
พวกเขาเดินทางอย่างเรียบง่ายสัมภาระน้อยชิ้น ไป๋เจียวเจียวคิดว่ามีของอะไรค่อยไปหาซื้อจัดเตรียมเอาที่เมืองเยี่ยน ไม่จำเป็นต้องทำให้ตัวเองเหน็ดเหนื่อยจนเกินไประหว่างเดินทาง
สิ่งของเครื่องใช้ที่เมืองเยี่ยนต้องมีหลากหลายชนิดกว่าที่เธอหาซื้อได้ในหมู่บ้านสือหลี่อย่างแน่นอน