ตอนที่ 8 หมากัดหมา

ตอนที่ 8 หมากัดหมา

ไป๋เจียวเจียวนั่งอยู่บนก้อนหินด้านข้าง เท้าคางมองเขา มุมปากอดไม่ได้ที่จะผุดรอยยิ้มขึ้นมา

เสิ่นเหิงเคยถูกใครมองด้วยสายตาลึกซึ้งผูกพันขนาดนี้เสียที่ไหน

แววตาของเขาหม่นลงเล็กน้อย ความเร็วในการกินข้าวก็เพิ่มขึ้นอีกหน่อย

ไป๋เจียวเจียวเห็นเสิ่นเหิงชอบกับข้าวที่เธอทำ ในใจก็ยินดียิ่งนัก

เสิ่นเหิงกินขนมเปี๊ยะทอดที่ไป๋เจียวเจียวนำมาจนหมดเกลี้ยง กับข้าวไม่เหลือแม้แต่น้ำแกง เขาระบายปราณขุ่นออกมาอย่างพอใจ แต่กลับเห็นว่าสายตาของไป๋เจียวเจียวยังคงจับจ้องอยู่ที่ตัวเขาตลอดเวลา

สายลมอ่อนพัดผ่าน ปอยผมตรงขมับสองสามเส้นของไป๋เจียวเจียวพลิ้วไหวสะท้อนแสงอาทิตย์

“พี่เหิง ฉันสวยไหม?”