ตอนที่ 6 สหกรณ์การค้า

ตอนที่ 6 สหกรณ์การค้า

ไป๋เจียวเจียวแค่นเสียงหึ

“เงินยี่สิบหยวนนั่นหามาให้ครบก่อนค่ำนี้ แล้วเอาไปให้พี่เหิงโดยตรง ถ้าช้าไปแค่วันเดียว ฉันจะให้นายมาคุกเข่าขอโทษหนึ่งครั้ง!” ไป๋เจียวเจียวพูดจาเหน็บแนม “เงินยี่สิบหยวนสำหรับพวกเราถือว่าไม่น้อย แต่ปัญญาชนอวี๋ ฐานะทางบ้านนายดีขนาดนั้น คงไม่ขัดสนเงินแค่นี้หรอกมั้ง?”

อวี๋เหวินหลี่ยังคงถูกเสิ่นเหิงกดตัวไว้ เม็ดเหงื่อไหลลงมาจากหน้าผาก แล้วหยดลงตรงหน้าเขา

“เงินนั่นฉันจะหามาให้เธอในอีกสองวัน”

ไป๋เจียวเจียวรู้ดีว่าอวี๋เหวินหลี่ไม่ใช่คนมีเงินมีทองอะไรเลยสักนิด เธอจึงกระตุกมุมปาก “นายอยากให้เมื่อไหร่ก็ช่าง แต่ก่อนจะเอามาให้ จำไว้ว่าต้องมาคุกเข่าขอโทษฉันทุกวันก็พอ”

“เธอ!” อวี๋เหวินหลี่เงยหน้าขึ้น แววตาคู่นั้นแทบอยากจะกลืนกินไป๋เจียวเจียวทั้งเป็น

ทว่าในสายตาของไป๋เจียวเจียว เขาเป็นเพียงคนไร้น้ำยาที่ทำได้แค่คลุ้มคลั่งเท่านั้น